In de documentaire Green Light volgt regisseur Pavel Cuzuioc de Duitse neuropsychiater Johann Spittler, die zich aan het einde van zijn loopbaan heeft toegelegd op het beoordelen van verzoeken van mensen met een doodswens.

In Duitsland is hulp bij zelfdoding nog altijd onderwerp van fel debat. Daardoor bewegen artsen, patiënten en hun naasten zich voortdurend in een spanningsveld tussen persoonlijke wensen, medische verantwoordelijkheid en wetgeving.

In de film volg je Spittler tijdens gesprekken met mensen die over hun levenseinde nadenken. Zij vertellen waarom hun leven voor hen ondraaglijk is geworden. Hun verhalen zijn persoonlijk en vaak confronterend. Spittler onderzoekt zorgvuldig of iemand wilsbekwaam is en of het verzoek goed is doordacht. Daarbij moet hij steeds afwegen wat medisch, juridisch en ethisch verantwoord is.

De camera registreert gesprekken, twijfels en momenten van stilte. Daardoor ontstaat een intiem portret van mensen die voor een van de moeilijkste beslissingen in hun leven staan. Tegelijk laat de film zien hoe zwaar de verantwoordelijkheid weegt voor een arts die uiteindelijk moet bepalen of iemand ‘groen licht’ krijgt.

Green Light laat zien dat achter elk verzoek om hulp bij zelfdoding een persoonlijk verhaal schuilgaat. Mensen nemen zo’n besluit niet lichtvaardig. De film nodigt uit om na te denken over autonomie, lijden en de rol van artsen bij het levenseinde. Tegen het einde van de documentaire krijgt het verhaal bovendien een onverwachte wending, die de morele vragen alleen maar scherper maakt.

De Nederlandse première was op 8 maart 2026 tijdens het InScience Film Festival in Nijmegen.