Last Breath is gebaseerd op het gelijknamige boek Le dernier souffle. De film gaat over ouder worden, ziekte en het naderende einde van het leven.

Centraal staat het gesprek tussen schrijver Fabrice Toussaint en zijn palliatief arts Augustin Masset. Terwijl zij praten over sterfelijkheid, zien we verhalen van mensen die weten dat hun leven bijna voorbij is. Een vrouw wil eerlijkheid over haar gezondheid. Een zoon vervult de laatste wens van zijn moeder. Een oudere vrouw wil in stilte afscheid nemen. Hier tussendoor zien we ook het leven zelf: kinderen, herinneringen en kleine, waardevolle momenten.

Regisseur Costa-Gavras kijkt zonder angst naar de dood. Hij doorbreekt taboes en laat zien dat het leven voelbaar blijft, zelfs aan het einde. De film volgt de weg van angst voor ouder worden naar aanvaarding van wat komt, in een rustige en heldere toon. Door die nuchtere aanpak voelt Last Breath soms als een documentaire.