In deze vierdelige serie volgt regisseur Sara Kolster vijf kinderen van de 7e Montessorischool in Amsterdam. De school heeft in een paar jaar tijd meerdere leerkrachten verloren. De kinderen praten open over leven, dood en afscheid.

Mo, Minh, Mia, Anthony en Natalie zijn tien jaar oud. Ze werken samen in de schooltuin. Ze zaaien planten, trekken onkruid uit de grond en oogsten groenten. In de tuin komen ze de kringloop van het leven steeds tegen. Een worm gaat dood, bladeren verdorren en Mo vindt een dode vlinder. Zulke momenten brengen de kinderen vanzelf aan het praten.

De dood is voor hen niet alleen iets uit de natuur. De school heeft in een paar jaar tijd meerdere leerkrachten verloren. Juf Pleun overleed aan een hartaanval en juf Tineke aan kanker. Ook hebben de kinderen ervaringen met het overlijden van huisdieren, opa's en oma's. Ze vertellen elkaar wat ze hebben meegemaakt en stellen vragen. Waarom gaan mensen dood? Wat gebeurt er als je sterft? En is er na de dood nog iets?

Daarbij komen ook heel praktische onderwerpen voorbij. Natalie vertelt bijvoorbeeld hoe zij haar hamster dood in zijn kooi vond en hoe ze hem begroef. Mo praat over de begrafenis van zijn juf en vertelt dat hij zelf liever begraven dan gecremeerd wil worden. De kinderen blijken daar heel verschillend over te denken.

De serie is gemaakt door Prospektor en HUMAN, met steun van het NPO-fonds en het Stimuleringsfonds voor Rouw.